De volgende dag reden we langs de kleinere dorpjes van het eiland. Marpissa en Prodromos zijn allebei zo klein en rustig dat we er amper een andere toerist tegenkwamen, met veel charme in de straatjes waar je doorheen kan wandelen. De taverna’s waren wel dicht, want dinsdag bleek hier vaker een sluitingsdag te zijn, iets wat we op meerdere plekken op het eiland tegenkwamen. Lefkes is een veel groter dorp, dat merk je meteen aan het aantal geparkeerde auto’s langs de weg. De hoofdstraat loopt van het plein naar een gigantische kerk die boven het dorp uittorent, met daarlangs boetiekjes, souvenierwinkels en restaurantjes. Als mensen op Paros iets kiezen om te doen, is de indruk dat het dit dorp is.

’s Ochtends zagen we vooral wolken, en dat was geen goed teken, want die dag stond de beklimming van Mount Zas op het programma, het hoogste punt van de Cycladen. We kozen de korte route van 5 kilometer. Onderweg volg je rode en witte markeringen, en waar die ontbreken, volg je de steenhopen die andere wandelaars hebben achtergelaten, zeker naar het einde toe. We liepen op sommige stukken letterlijk door de wolken heen, en toen we boven kwamen, was er van het uitzicht dat je op een heldere dag tot in Kreta zou moeten geven, helemaal niets te zien. Op de terugweg, na een uur en twintig minuten in totaal, klaarde het juist op, en hoorden we de bergeitjes met hun bellen al voor we ze zagen.

Naxos was voor mij nieuw terrein. We begonnen bij de bergdorpjes Chalki, Filoti en Apeiranthos, allemaal vroeg op de dag omdat we verwachtten dat het er druk zou worden. Dat klopte gedeeltelijk: overdag waren de dorpjes rustig en overzichtelijk, maar Chora, de hoofdstad, bleek ’s avonds minstens zo levendig als Fira. Niet toevallig: de tempel van Apollo aan de haven is dé sunset spot van het eiland, en dat trekt ’s avonds al het volk naar het centrum.

Saadiyat Island is het culturele hart van Abu Dhabi. Het Louvre Abu Dhabi, het Natural History Museum, het Zayed National Museum en teamLab Phenomena liggen hier bij elkaar in dezelfde museumwijk, met het Guggenheim er binnenkort nog bij. Het eiland heeft daarnaast enkele van de mooiste stranden van Abu Dhabi.

Hier heb ik zelf geen hotels bezocht, dus daarover kan ik je niets vertellen. Wat ik wel weet: als musea, rust en strand hoger op je lijst staan dan achtbanen en circuits, zit je hier goed. Yas Island ligt op amper een half uur rijden, dus een dagtrip naar de parken blijft perfect haalbaar als je toch nog een dag Ferrari World wil meepikken.

Van de musea die ik zelf bezocht, was het Zayed National Museum de grootste verrassing. Langs de buitenkant loopt een oplopende route helemaal naar het dak, met een panoramisch uitzicht over de rest van de museumwijk. Het Louvre Abu Dhabi is sinds kort dagelijks open van 10 uur tot middernacht, met de galerijen open tot 18.30 uur doordeweeks en 20.30 uur in het weekend, gesloten op maandag. Een ticket kost ongeveer 63 AED voor volwassenen, kinderen onder 18 gaan gratis naar binnen. Voor het Natural History Museum neem je best een gids, ook met kinderen erbij, en reken op twee à drie uur als je ook de tijdelijke tentoonstellingen meepakt.

teamLab Phenomena is de nieuwste aanwinst van de museumwijk en een compleet andere ervaring dan de rest: een donker, immersief kunstgebouw waarbij licht, water en beweging op elkaar reageren. Een ticket kost ongeveer 150 AED voor volwassenen. Reken op anderhalf tot drie uur, laatste inkom is telkens twee uur voor sluiting. Je boekt een vast tijdslot en te vroeg aankomen wordt geweigerd, dus plan dit niet vlak na een andere activiteit. Draag makkelijke schoenen en een korte broek of rok, want je loopt op een bepaald moment door water tot aan de knieën. Laat camera’s en andere kwetsbare toestellen zoals selfiesticks achter, die kunnen beschadigen in de natte zones.

Dit is de route die ik zelf heb gereden en die ik mijn klanten aanraad. Ze vertrekt en eindigt in Kaapstad, zodat je maar één vlucht nodig hebt.

Kaapstad (3 dagen) Begin met minstens drie dagen in Kaapstad. De stad is groter dan je denkt en vraagt om tijd. Doe het Kaaps Schiereiland op dag één, met Chapman’s Peak, Cape Point, Kaap de Goede Hoop en Boulders Beach. Plan de Tafelberg op het eerste moment dat het weer het toelaat, want tickets zijn zeven dagen geldig maar het weer kan snel omslaan. Voeg een helikoptervlucht toe als je budget het toelaat: het is de beste manier om de bijzondere geografie van de stad te begrijpen. Lees meer over wat je in Kaapstad moet doen in mijn uitgebreide blog.

Botlierskop is het park dat ik mijn klanten zonder twijfel als eerste aanraad. En dat heeft alles te maken met de sfeer, de setting en de manier waarop ze te werk gaan.

Het reservaat strekt zich uit over ruim 4.500 hectare en heeft een landschap dat je niet snel vergeet: open vlakten wisselen af met bosrijke stukken en bergachtige delen. De rivier die door het park loopt geeft het een extra dimensie, zeker als je ’s ochtends vanop je balkon of vanuit de badkuip olifanten ziet zwemmen in het water beneden. Dat is geen marketingpraatje, dat is gewoon wat er kan gebeuren als je in de juiste kamer zit.

En dan de accommodatie zelf. Botlierskop heeft twee totaal verschillende verblijfsopties, voor twee totaal verschillende types reizigers.

De luxe kant van Botlierskop is voor wie de volledige ervaring wil: ruime kamers met jacuzzi’s die uitkijken op de rivier, een uitgebreide spa om na de vroege ochtend game drive bij te komen, en een sfeer die aanvoelt als een resort midden in het wild. Dit is de kant voor koppels, honeymoongangers of reizigers die niet willen inboeten op comfort terwijl ze in het wild slapen.

Village Lodge is de andere kant van het park, volledig gericht op gezinnen. Babysitservice, een trampolinepark, een eigen restaurant en game drives die vertrekken vanuit de lodge zelf. Kinderen hoeven dus niet naar het andere deel van het park om op safari te gaan.

De game drive zelf was een van de hoogtepunten van de hele reis. We reden in luxe jeeps met een uitstekende gids, en de diversiteit van het landschap maakte elke bocht een verrassing. We zagen giraffen, waterbok, gnoes, waterbuffel, leeuw en neushoorn. Het park geeft niet meteen de indruk van een private reservaat, en dat bedoel ik als compliment: het voelt ruim, afwisselend en authentiek.

Na de game drive sloten we af met een heerlijke lunch ter plaatse, in een restaurant met een uitgesproken Afrikaanse moderne sfeer. Een mooie manier om de ochtend te verlengen voor je de route verder zet.

Een spa-bezoek combineren met een vroege ochtend game drive is overigens geen overbodige luxe. Om vijf uur in de ochtend in een open jeep zitten in de kou van de Zuid-Afrikaanse winter vraagt om compensatie. De spa van Botlierskop levert die 100%.

De wijntram van Franschhoek is een hop-on-hop-off systeem waarbij je een kleurcode kiest en op basis daarvan een selectie van wijnhuizen bezoekt. Er zijn vijf lijnen, elk met zeven tot negen wijnhuizen. Je kiest op voorhand je lijn, stapt in, en bepaalt zelf waar je uitstapt en hoe lang je blijft.

Ik zou de wijntram zonder twijfel aanbevelen voor de juiste persoon. Dat is iemand die een zorgeloze dag wil waarbij alles geregeld is, die graag van wijnhuis naar wijnhuis trekt zonder zelf te rijden, en die niet gebonden wil zijn aan een strak schema.

Wat je moet weten voor je kiest:

Er zijn twee vertrekpunten. De Blue, Red en Pink Line vertrekken vanuit de Franschhoek Terminal in het dorp zelf. De Navy en Orange Line vertrekken vanuit Groot Drakenstein, maar er rijden shuttlebusjes tussen beide terminals, dus je hoeft daar niet zelf naartoe te rijden.

Niet elke stop ligt aan het spoor. Voor sommige wijnhuizen stap je over op een open bus die er vrijwel hetzelfde uitziet als de tram. Dat doet niets af aan de ervaring, maar het is goed om op voorhand te weten.

Mijn persoonlijke voorkeur gaat naar de Red Line of de Orange Line, op basis van de wijnhuizen die op die routes liggen. Maar dit is en blijft een kwestie van smaak. Bekijk de routes op voorhand, kijk welke wijnhuizen je aanspreken en kies daarop.

De wijntram is ideaal voor wie wil genieten zonder te denken. En dat is soms precies wat een vakantie nodig heeft

Als je maar één daguitstap doet vanuit Kaapstad, laat het dan het Kaaps Schiereiland zijn. En als je dat schiereiland wil meemaken op een manier die je nog lang bijblijft, boek dan een tour met Cape Sidecar Adventures.

Wij vertrokken met zes zijspannen, elk met een eigen gids, om acht uur ’s ochtends vanuit ons hotel. De sfeer was meteen goed: een glaasje bubbels bij Chapman’s Peak als opsteker voor de dag, een route die je langs de meest spectaculaire stukken kustlijn voert en gidsen die weten wanneer ze moeten zwijgen zodat je gewoon kan kijken.

Via het Table Mountain National Park reden we naar Cape Point. Onderweg staken bavianen gewoon de weg over, iets wat hier zo normaal is dat niemand er nog van opkijkt. In het park zagen we ook Afrikaanse eland, een imposant dier dat je niet moet verwarren met de noordelijke eland: het lijkt er niet eens op. Toegang tot het park kost voor internationale bezoekers 515 Rand per volwassene. Wil je ook de funiculaire nemen naar de vuurtoren, reken dan nog eens 115 Rand bij. Je kan ook te voet naar beneden, wat zo’n tien minuten duurt en eigenlijk net zo mooi is.

Cape Point verdient trouwens meer tijd dan de meeste mensen er voor uittrekken. Het park leent zich perfect om wat langer rond te rijden en de ruige kustlijn op je in te laten werken. Wij hadden die luxe niet, maar als je de kans hebt: neem ze. Er is ook een wandelroute van anderhalf uur heen en terug tussen Cape Point en Kaap de Goede Hoop. Een mooie optie als je met eigen wagen of chauffeur bent: laat je aan Cape Point afzetten, wandel naar Kaap de Goede Hoop en laat je daar ophalen.

Van Cape Point reden we door naar Kaap de Goede Hoop, het meest zuidwestelijke punt van het Afrikaanse continent, en daarna naar Boulders Beach voor de pinguïnkolonie. Er waren al kuikentjes, een detail dat je niet vergeet. Kleine, donzige pinguïntjes die gewoon naast hun ouders in het zand zitten, terwijl toeristen op veilige afstand foto’s nemen.

Voor de lunch stopten we bij Bertha’s in Simon’s Town, een populair adres aan de haven dat bekend staat om hun seafood platters. Zeker de moeite.

We bezochten de Sagrada Família al eerder, maar de basiliek heeft niet stilgestaan. De hoogste toren, die van Jezus Christus, is inmiddels afgewerkt en geplaatst. Iets minder hoog dan de nabijgelegen berg Montjuïc, want Gaudí was ervan overtuigd dat een menselijke creatie het werk van God nooit mag overtreffen. Die bewuste keuze, die achter de afmetingen zit, maakt het bezoek een stuk rijker als je ze kent.

Er stond tijdens ons bezoek nog veel in de steigers, ook binnen. Sommige details waren daardoor moeilijker te zien. Neem dat erbij. Het neemt niets weg van wat je wel ziet: de glasramen die het licht kleuren, de organische vormen van de zuilen, de schaal van het geheel. Ga vroeg, reserveer je tickets op voorhand en neem de audiogids. Je hebt geen gids nodig.

Na de Sagrada doorlopen we de Passeig de Gràcia, langs Casa Batlló en Casa Milà. We gaan nergens binnen, de rijen zijn lang en we hadden geen kaartjes gereserveerd. Maar ook gewoon voorbijlopen en omhoogkijken is al een ervaring. Wil je naar binnen? Boek online en ver op voorhand.