Toen ik in 2018 op Santorini woonde, ging ik weleens met de boot naar Mykonos of naar Athene. Maar Naxos en Paros, de twee eilanden die je in zowat elke Cycladen-rondreis terugziet, had ik nooit bezocht. Deze zomer maakte ik dat eindelijk goed.
Vijftien dagen en drie eilanden verder weet ik één ding zeker: elk van de drie staat op zichzelf, en toch klopt de combinatie beter dan elk eiland apart zou doen.
Santorini
Santorini is een vulkanisch eiland, en dat merk je overal. De stranden zijn geen zand maar fijn zwart vulkanisch gruis, tegen de middag zo heet dat je zonder waterschoenen geen stap zet. De bekende plekken zijn ook de drukste: we kwamen om 09:30 aan in Oia, en tegen half elf stonden er al 35 bussen op de parking.
Pyrgos en Emporio liggen meer landinwaarts en voelen daardoor meteen rustiger, al gaan er ook hierheen excursies, dus vroeg zijn blijft de sleutel als je die kleine straatjes voor jezelf wil. Wil je de zonsondergang zonder de drukte van Oia, dan zijn Firostefani en Imerovigli een goed alternatief, en ook vanaf Akrotiri, een dik half uur verderop, kijk je uit over de caldera, de baai waar de cruiseschepen voor anker liggen, met meestal nog minder volk. Dat is Santorini in een notendop: rust en spektakel liggen er voortdurend naast elkaar, je moet gewoon weten waar en wanneer je moet zijn.
Een wijnproeverij bij Santo Wines, met datzelfde uitzicht over de caldera, hoort er evengoed bij als een avond bij Metaxi Mas met zicht op de luchthaven, iets waar wij, met onze zwak voor vliegtuigen, alleen maar blij van worden.
(Mijn hele Santorini reisverhaal lees je in deze aparte blog.)
Naxos
Naxos was voor mij nieuw terrein. We begonnen bij de bergdorpjes Chalki, Filoti en Apeiranthos, allemaal vroeg op de dag omdat we verwachtten dat het er druk zou worden. Dat klopte gedeeltelijk: overdag waren de dorpjes rustig en overzichtelijk, maar Chora, de hoofdstad, bleek ’s avonds minstens zo levendig als Fira. Niet toevallig: de tempel van Apollo aan de haven is dé sunset spot van het eiland, en dat trekt ’s avonds al het volk naar het centrum.
Het binnenland is waar Naxos zich het meest onderscheidt: bergen, olijfbomen, en een hike naar Mount Zas, het hoogste punt van de Cycladen, die ons een goed uur en twintig minuten kostte, deels door de wolken heen omdat het die dag bewolkt was. Bij terugkeer klaarde het juist op, met berggeitjes en bellen als geluidsdecor. ’s Avonds stonden we in Agios Prokopios in de rij bij Giannopoulos, net niet aan het strand zelf, een taverna zonder reservaties waar je vooraf al een wijntje krijgt terwijl je wacht, en waar de porties zo groot zijn dat vier mezze voor twee personen ruim volstaat.
Datzelfde Agios Prokopios is overdag een heel ander verhaal: een levendig stranddorp vol beachbars en restaurantjes, best toeristisch, maar wie van gezelligheid houdt, zit hier helemaal goed. De stranden verderop hebben een heel ander karakter dan wat je van Santorini gewend bent, gewoon zand, geen vulkanisch gruis. Hawai Beach valt op door zijn ruige kliffen, en daarnaast kon Alyko, hoe mooi ook op zich, in mijn ogen niet meer echt indruk maken.
(Meer verhalen en tips over Naxos volgen in deze aparte blog.)
Paros
Paros voelt kleinschaliger, met dorpen die elk hun eigen tempo hebben. Marpissa en Prodromos zijn zo stil dat we er nauwelijks een andere toerist tegenkwamen, terwijl Lefkes, een paar kilometer verderop, merkbaar drukker was: als mensen op Paros iets kiezen om te doen, is het blijkbaar dit dorp. De stranden in het noorden, Kolymbithres met zijn rotsformaties en Santa Maria in zijn beschutte baai, horen tot de mooiste van het eiland.
Naoussa is overdag een rustig vissersdorp en verandert na negen uur ’s avonds compleet: volle terrassen, mensen die zich duidelijk hebben opgedoft om gezien te worden, en hier en daar zo’n figuur die overduidelijk voor de perfecte insta-foto poseert. Wij stonden in de rij bij Pita Frank, en die rij zei eigenlijk al genoeg: tegen dat wij aan de beurt waren, was zelfs hun chicken gyros op. Dan maar de souvlaki, en gelukkig voor deze pita gyros-verslaafde bleek die minstens even goed.
Vanuit Parikia, aan de andere kant van het eiland, ligt bovendien Antiparos op amper 7 minuten varen, een compleet ander eiland binnen handbereik, met een indrukwekkende grot na een afdaling van zo’n vierhonderd treden.
(Meer verhalen en tips over Paros volgen in deze aparte blog.)
Drie eilanden, één reis
Wat deze rondreis me vooral leerde, is dat de drie elkaar aanvullen zonder elkaar te overlappen. Santorini geeft je het spektakel en de extremen. Naxos en Paros geven je echte zandstranden en een rustiger binnenland, met hun eigen momenten van drukte die niet altijd samenvallen met wat je zou verwachten.
Een rondreis vraagt wel wat flexibiliteit, en dat wist ik eigenlijk al langer dan deze reis alleen. Toen ik op Santorini woonde, ging ik weleens naar Mykonos of Athene, maar Naxos en Paros bezocht ik nooit. Een geplande dagtocht naar Ios sneuvelde een paar keer door de wind. Ook tijdens deze rondreis merkten we dat het weer zich niet aan je planning houdt: onze hike naar Mount Zas op Naxos liep grotendeels door de wolken, terwijl het bij terugkeer plots opklaarde. Onderschat bovendien een verplaatsingsdag niet: een ferrydag kost evenveel energie als een vliegdag, en verdient dezelfde rust in je planning.
Wat je moet weten voor je vertrekt
- Vanaf de kleinere eilanden vlieg je meestal met kleinere toestellen en vooral richting Athene, dat bepaalt vaak automatisch waar een rondreis het best start of eindigt
- Plan geen activiteiten op je ferrydag, het kost evenveel energie als een vliegdag
- Boottochten naar kleinere eilanden zijn windgevoelig, plan die vroeg in je reis zodat je nog kan schuiven als het niet doorgaat
- Zwarte stranden op Santorini worden gloeiend heet, waterschoenen zijn geen overbodige luxe
- Boek transfers vooraf, ook rond ferry’s, de havens zijn op piekmomenten chaotischer dan een luchthaven
Tot slot
Wil je weten hoe je deze drie eilanden slim aan elkaar knoopt, met de juiste timing en zonder verrassingen onderweg? Ik werk momenteel aan een volledige Cycladen-gids, die binnenkort klaarstaat. Zet je op de wachtlijst, dan hoor je het als eerste zodra hij er is. [LINK: wachtlijst-formulier]
Wil je nu al hulp bij het uitstippelen van jullie eigen rondreis, neem dan gerust contact op, dan denk ik graag met je mee.
Liefs,
Sofie
Wil je liever persoonlijke hulp? Plan dan een kennismakingsgesprek in.
Ik kijk graag met je mee naar een reis die perfect past bij jouw wensen, budget en stijl. Tijdens een vrijblijvende call krijg je:
✔ Persoonlijk advies
✔ Voorstellen afgestemd op jouw profiel
✔ Antwoord op al je reisvragen
Mijn verhaal
Wie is Sofie?
Hi, ik ben Sofie en ik ben jouw gepassioneerde reisagent die klaarstaat om jouw droomvakantie werkelijkheid te maken. Tijdens mijn seizoenen als reisagent bij een grote Touroperator, heb ik waardevolle ervaring opgedaan in zowel het betoverende Griekenland als de adembenemende Dominicaanse Republiek.
Gedurende deze periode heb ik de nodige kennis vergaard om de meest fantastische hotels te selecteren. Bovendien reis ik zelf heel graag en heb ik al talloze reizen samengesteld.
Hierdoor ben ik uitstekend bekend met de cruciale aspecten waarop gelet moet worden bij het samenstellen van jouw droomvakantie.
Zorgeloos op reis, dat is de norm!
