De Portara is het eerste wat je ziet als je Naxos binnenvaart. Die marmeren poort, ooit bedoeld als ingang van een tempel voor Apollo die nooit is afgeraakt, staat daar gewoon aan de haven, alsof het eiland je er persoonlijk mee verwelkomt. Bijzonder om aan te komen op precies die plek. Onze eerste indruk van Chora zelf viel wel wat in het water: onze huurwagenverhuurder had de aankomsttijd van de ferry niet gecheckt en was al vertrokken tegen dat wij van boord kwamen. Met een volle auto koffers wilden we die niet ergens laten staan, dus reden we rechtstreeks naar het hotel. Chora zelf zagen we die avond dus amper.
Naxos bergdorpjes: Chalki, Filoti en Apeiranthos
Chalki, Filoti en Apeiranthos stonden de volgende dag op het programma, allemaal vroeg, want blijkbaar staat in elke blog dat je ze moet gezien hebben, en we verwachtten dus drukte. Chalki is piepklein, twee of drie straatjes rond een binnenplein, en ademt precies de Griekse gezelligheid uit die je zoekt in zo’n dorpje. Filoti, vijf minuten verderop, heeft een trapstraatje met gekleurde stoeltjes dat voor mij het mooiste plekje van het dorp is. Bovenaan die trappen zie je nog een herenhuis, de Barozzi-toren, al was die bij ons bezoek tijdelijk gesloten.
Apeiranthos, twintig minuten verder, is het marmerdorp. Het marmer wordt hier al eeuwenlang ontgonnen, een paar kilometer buiten het dorp, en dat zie je terug in elk straatje: huizen, drempels, trappen, allemaal van hetzelfde steen. We aten er een club sandwich en waren daarna wel klaar met de hitte. Op de terugweg reden we nog langs Alyko en Hawai Beach. Hawai, met zijn indrukwekkende kliffen, maakte meer indruk dan Alyko ernaast, hoe mooi dat op zich ook was.
Mount Zas: de top van de Cycladen, in de wolken
’s Ochtends zagen we vooral wolken, en dat was geen goed teken, want die dag stond de beklimming van Mount Zas op het programma, het hoogste punt van de Cycladen. We kozen de korte route van 5 kilometer. Onderweg volg je rode en witte markeringen, en waar die ontbreken, volg je de steenhopen die andere wandelaars hebben achtergelaten, zeker naar het einde toe. We liepen op sommige stukken letterlijk door de wolken heen, en toen we boven kwamen, was er van het uitzicht dat je op een heldere dag tot in Kreta zou moeten geven, helemaal niets te zien. Op de terugweg, na een uur en twintig minuten in totaal, klaarde het juist op, en hoorden we de bergeitjes met hun bellen al voor we ze zagen.
’s Avonds stonden we in Agios Prokopios in de rij bij Giannopoulos, een taverna zonder reservaties waar je bij het wachten al een wijntje krijgt aangeboden. Eenmaal aan tafel krijg je een gratis apetizer van fava, bonen en brood, en bestelden we vier mezze, wat normaal voor twee volstaat. Er kwamen vier gigantische borden op tafel die we onmogelijk op konden. Reken op een goed half uur wachten, maar wij betaalden uiteindelijk 49 euro voor meer eten en wijn dan we ooit hadden verwach.
Wijnproeverij bij SaintAnna Winery
De volgende dag deden we bewust niets: uitslapen, laat ontbijten, wat werken. Het waaide nog steeds hard, dus buiten zitten zat er niet in. We vonden wel een winery die open was, wat op zondag niet vanzelfsprekend is: SaintAnna Winery, kleinschalig en in volle uitbreiding. Je kan er zonder reservering een proeverij van 3 tot 5 wijnen samenstellen, en zo konden mijn vriend en ik allebei onze eigen voorkeur kiezen. Enige minpunt: de wijngaarden zelf liggen niet naast de proeflocatie, maar verspreid over het eiland.
Chora Naxos bij avond en de tempel van Apollo
Chora zelf zagen we pas goed op onze laatste Naxos-avond, voor de zonsondergang. De boulevard is standaard, maar één straatje verder begint het mooiste deel: kleine steegjes, de oude markt, bars en gezellige winkeltjes waar je helemaal in verdwaalt. Dat gevoel heb je op Santorini nauwelijks, behalve dan in Oia, maar het doet wel denken aan Mykonos-stad. We proefden een wijntje bij Cava Wine Oinochoros voor we op tijd bij de tempel van Apollo stonden, de bekende sunset spot van het eiland. Door een dik wolkendek was de zonsondergang zelf snel voorbij, maar dat weerhoudt ons er niet van om nog eens terug te keren voor een tweede poging.
Naxos, eindelijk ontdekt
Ik heb jarenlang op Santorini gewoond en gewerkt, met Naxos op amper twee uur varen, en ik ben er nooit geweest. Dat is achteraf een vreemde vaststelling, want dit is precies het soort eiland dat je zou verwachten dat ik allang kende. Nu ik het eindelijk heb gezien, snap ik ook beter waarom het zo vaak samen met Santorini wordt gecombineerd op een Cycladen-rondreis.
Wil je weten hoe je Naxos het best combineert met Santorini en Paros, inclusief timing en praktische tips? Daar werk ik momenteel aan een volledige Cycladen-gids. Zet je op de wachtlijst, dan hoor je het als eerste zodra hij er is.
Liefs,
Sofie
Wil je liever persoonlijke hulp? Plan dan een kennismakingsgesprek in.
Ik kijk graag met je mee naar een reis die perfect past bij jouw wensen, budget en stijl. Tijdens een vrijblijvende call krijg je:
✔ Persoonlijk advies
✔ Voorstellen afgestemd op jouw profiel
✔ Antwoord op al je reisvragen
Mijn verhaal
Wie is Sofie?
Hi, ik ben Sofie en ik ben jouw gepassioneerde reisagent die klaarstaat om jouw droomvakantie werkelijkheid te maken. Tijdens mijn seizoenen als reisagent bij een grote Touroperator, heb ik waardevolle ervaring opgedaan in zowel het betoverende Griekenland als de adembenemende Dominicaanse Republiek.
Gedurende deze periode heb ik de nodige kennis vergaard om de meest fantastische hotels te selecteren. Bovendien reis ik zelf heel graag en heb ik al talloze reizen samengesteld.
Hierdoor ben ik uitstekend bekend met de cruciale aspecten waarop gelet moet worden bij het samenstellen van jouw droomvakantie.
Zorgeloos op reis, dat is de norm!
