cycladen archieven - SofiesTravelBook

Paros tips: Parikia, Naoussa en een dagtrip naar Antiparos

sofiestravelbook — Sun, 12 Jul 2026 07:59:29 +0000

Parikia is waar de boot je binnenbrengt op Paros, en we lieten de auto meteen op de parking staan om het dorpje eerst te voet te verkennen. Kleine straatjes, hier en daar een winkeltje of een gezellige taverna, en de Ragoussis bakery, waar ze ontbijt, brunch en lunch serveren naast overheerlijk zelfgemaakt gebak. Populair genoeg om nog twee andere vestigingen te hebben op het eiland, eentje in Naoussa en eentje onderweg ernaartoe. Wij dronken er een sapje voor we doorreden naar ons hotel bij Aliki, vlak bij het strand.

Naoussa bij avond: van rustig vissersdorp naar bruisend nachtleven

’s Avonds trokken we naar Naoussa, en dat viel meteen op: het dorp is een stuk groter dan verwacht, we liepen volgens mij zowat elk straatje wel een keer. Overdag is het er relatief rustig, maar na negen uur verandert de sfeer volledig. Volle terrassen, mensen die zich duidelijk hebben opgedoft om gezien te worden, en hier en daar zo’n figuur die overduidelijk voor de perfecte insta-foto poseert. We stonden in de rij bij Pita Frank, waar zelfs de chicken gyros op was tegen dat wij aan de beurt kwamen, dus werd het een souvlaki, en gelukkig voor deze pita gyros-verslaafde bleek die minstens even goed. Langs de boulevard zitten nog een aantal leuke restaurantjes met zicht op de haven, waar je ook de zon ziet ondergaan, al niet in de zee zelf, want er ligt een eiland net voor. We parkeerden buiten het dorp aan het strand, want dichter bij het centrum is nauwelijks parking te vinden.

De kleinere dorpjes: Marpissa, Prodromos en Lefkes

De volgende dag reden we langs de kleinere dorpjes van het eiland. Marpissa en Prodromos zijn allebei zo klein en rustig dat we er amper een andere toerist tegenkwamen, met veel charme in de straatjes waar je doorheen kan wandelen. De taverna’s waren wel dicht, want dinsdag bleek hier vaker een sluitingsdag te zijn, iets wat we op meerdere plekken op het eiland tegenkwamen. Lefkes is een veel groter dorp, dat merk je meteen aan het aantal geparkeerde auto’s langs de weg. De hoofdstraat loopt van het plein naar een gigantische kerk die boven het dorp uittorent, met daarlangs boetiekjes, souvenierwinkels en restaurantjes. Als mensen op Paros iets kiezen om te doen, is de indruk dat het dit dorp is.

Kolymbithres en Santa Maria

In het noorden bezochten we twee van de bekendste stranden van het eiland. Kolymbithres is het meest indrukwekkend om naar te kijken, met het strand ingeklemd tussen enorme rotsblokken. Je kan er een zonnebedje huren of gewoon je handdoek leggen, en overdag loopt er zelfs een man rond die donuts verkoopt, wat ons wel kon bekoren. Santa Maria is een compleet ander verhaal: een prachtige, beschutte baai waar ook ligbedjes te huren zijn, maar waar we geen enkele mogelijkheid zagen om iets te eten of drinken, wat toch wel jammer was voor een strand van die naam en faam.

Antiparos dagtrip: de grot, twee stranden en Despotiko

Antiparos ligt vlak voor Paros, en de oversteek duurt met de ferry amper 7 minuten. Je neemt de boot vanuit Parikia (enkel te voet) of vanuit Pounda, waar je met de auto gewoon aansluit bij de rij en ter plekke afrekent, geen reservering nodig of mogelijk. We waren er vroeger dan verwacht en het dorpje Antiparos lag nog te slapen, alle restaurantjes, bars en winkeltjes langs de lange hoofdstraat en het plein nog gesloten.

Rond tien uur gingen we naar de grot van Antiparos. Je daalt zo’n vierhonderd treden af, diep de rotsen in. Enorme stalactieten en stalagmieten, muisstil, en het besef dat je hier echt onder de grond zit. De trap zelf is smal en gaat behoorlijk steil naar beneden en weer omhoog, dus reken op wat inspanning, maar het is elke traptrede waard. Vijf euro per persoon, en je mag er zo lang blijven als je wil, al zou ik wel vroeg gaan, want na ons kwam er meteen een bus met een groep aan die de hele trap voor zich opeiste.

Daarna reden we naar twee stranden. Het eerste zag er nogal chic uit met een beachbar die zich leek te sponsoren met champagne, dus dat sloegen we over. Het tweede was precies het tegenovergestelde: een gewoon strand met Griekse taverna’s, waar de octopussen buiten te drogen hingen. Vanaf daar kan je met een bootje naar Despotiko varen, een eilandje ernaast met een tempel die je zelfs vanaf het haventje ziet liggen. Wij hebben dat zelf niet meer gedaan, de wandeling leek ons in die middaghitte iets te veel gevraagd, maar het is wel een leuk extra uitstapje om in gedachten te houden als je hier bent.

Na twee weken Grieks eten hadden we zelf ook wel zin in iets anders, dus aten we ’s middags taco’s bij Las Chicas in het dorp. ’s Avonds keerden we nog eens te voet terug naar Antiparos, om de sfeer op te snuiven nu alles wél open was, en gingen we voor een smashburger bij 3 Stripes. We lieten de auto die avond gewoon op de parking in Pounda staan en staken zelf te voet over: de avondboot is namelijk een andere dan die overdag, je moet er achterwaarts mee oprijden met de auto, en hij vaart ook maar om het uur in plaats van elk halfuur. Te voet is dat gedoe zo vermeden.

Paros, de rustigere middenweg

Paros voelde voor mij als de perfecte tussenstop tussen het spektakel van Santorini en de ontdekking van Naxos: kleinschaliger, met dorpen die elk hun eigen tempo hebben, en genoeg verrassingen om je programma niet te kort te vinden, ook al is het het kleinste van de drie eilanden die we bezochten.

Wil je weten hoe je Paros het best combineert met Santorini en Naxos, inclusief timing en praktische tips? Daar werk ik momenteel aan een volledige Cycladen-gids. Zet je op de wachtlijst, dan hoor je het als eerste zodra hij er is.

Liefs,

Sofie

Wil je liever persoonlijke hulp? Plan dan een kennismakingsgesprek in.

Ik kijk graag met je mee naar een reis die perfect past bij jouw wensen, budget en stijl. Tijdens een vrijblijvende call krijg je:
Persoonlijk advies
Voorstellen afgestemd op jouw profiel
Antwoord op al je reisvragen

Mijn verhaal

Wie is Sofie?

Hi, ik ben Sofie en ik ben jouw gepassioneerde reisagent die klaarstaat om jouw droomvakantie werkelijkheid te maken. Tijdens mijn seizoenen als reisagent bij een grote Touroperator, heb ik waardevolle ervaring opgedaan in zowel het betoverende Griekenland als de adembenemende Dominicaanse Republiek.

Gedurende deze periode heb ik de nodige kennis vergaard om de meest fantastische hotels te selecteren. Bovendien reis ik zelf heel graag en heb ik al talloze reizen samengesteld.

Hierdoor ben ik uitstekend bekend met de cruciale aspecten waarop gelet moet worden bij het samenstellen van jouw droomvakantie.

Zorgeloos op reis, dat is de norm!

Het bericht Paros tips: Parikia, Naoussa en een dagtrip naar Antiparos verscheen eerst op SofiesTravelBook.

Naxos tips: bergdorpjes, Mount Zas en Chora bij avond

sofiestravelbook — Sat, 11 Jul 2026 08:00:17 +0000

De Portara is het eerste wat je ziet als je Naxos binnenvaart. Die marmeren poort, ooit bedoeld als ingang van een tempel voor Apollo die nooit is afgeraakt, staat daar gewoon aan de haven, alsof het eiland je er persoonlijk mee verwelkomt. Bijzonder om aan te komen op precies die plek. Onze eerste indruk van Chora zelf viel wel wat in het water: onze huurwagenverhuurder had de aankomsttijd van de ferry niet gecheckt en was al vertrokken tegen dat wij van boord kwamen. Met een volle auto koffers wilden we die niet ergens laten staan, dus reden we rechtstreeks naar het hotel. Chora zelf zagen we die avond dus amper.

Naxos bergdorpjes: Chalki, Filoti en Apeiranthos

Chalki, Filoti en Apeiranthos stonden de volgende dag op het programma, allemaal vroeg, want blijkbaar staat in elke blog dat je ze moet gezien hebben, en we verwachtten dus drukte. Chalki is piepklein, twee of drie straatjes rond een binnenplein, en ademt precies de Griekse gezelligheid uit die je zoekt in zo’n dorpje. Filoti, vijf minuten verderop, heeft een trapstraatje met gekleurde stoeltjes dat voor mij het mooiste plekje van het dorp is. Bovenaan die trappen zie je nog een herenhuis, de Barozzi-toren, al was die bij ons bezoek tijdelijk gesloten.

Apeiranthos, twintig minuten verder, is het marmerdorp. Het marmer wordt hier al eeuwenlang ontgonnen, een paar kilometer buiten het dorp, en dat zie je terug in elk straatje: huizen, drempels, trappen, allemaal van hetzelfde steen. We aten er een club sandwich en waren daarna wel klaar met de hitte. Op de terugweg reden we nog langs Alyko en Hawai Beach. Hawai, met zijn indrukwekkende kliffen, maakte meer indruk dan Alyko ernaast, hoe mooi dat op zich ook was.

Mount Zas: de top van de Cycladen, in de wolken

’s Ochtends zagen we vooral wolken, en dat was geen goed teken, want die dag stond de beklimming van Mount Zas op het programma, het hoogste punt van de Cycladen. We kozen de korte route van 5 kilometer. Onderweg volg je rode en witte markeringen, en waar die ontbreken, volg je de steenhopen die andere wandelaars hebben achtergelaten, zeker naar het einde toe. We liepen op sommige stukken letterlijk door de wolken heen, en toen we boven kwamen, was er van het uitzicht dat je op een heldere dag tot in Kreta zou moeten geven, helemaal niets te zien. Op de terugweg, na een uur en twintig minuten in totaal, klaarde het juist op, en hoorden we de bergeitjes met hun bellen al voor we ze zagen.

’s Avonds stonden we in Agios Prokopios in de rij bij Giannopoulos, een taverna zonder reservaties waar je bij het wachten al een wijntje krijgt aangeboden. Eenmaal aan tafel krijg je een gratis apetizer van fava, bonen en brood, en bestelden we vier mezze, wat normaal voor twee volstaat. Er kwamen vier gigantische borden op tafel die we onmogelijk op konden. Reken op een goed half uur wachten, maar wij betaalden uiteindelijk 49 euro voor meer eten en wijn dan we ooit hadden verwach.

Wijnproeverij bij SaintAnna Winery

De volgende dag deden we bewust niets: uitslapen, laat ontbijten, wat werken. Het waaide nog steeds hard, dus buiten zitten zat er niet in. We vonden wel een winery die open was, wat op zondag niet vanzelfsprekend is: SaintAnna Winery, kleinschalig en in volle uitbreiding. Je kan er zonder reservering een proeverij van 3 tot 5 wijnen samenstellen, en zo konden mijn vriend en ik allebei onze eigen voorkeur kiezen. Enige minpunt: de wijngaarden zelf liggen niet naast de proeflocatie, maar verspreid over het eiland.

Chora Naxos bij avond en de tempel van Apollo

Chora zelf zagen we pas goed op onze laatste Naxos-avond, voor de zonsondergang. De boulevard is standaard, maar één straatje verder begint het mooiste deel: kleine steegjes, de oude markt, bars en gezellige winkeltjes waar je helemaal in verdwaalt. Dat gevoel heb je op Santorini nauwelijks, behalve dan in Oia, maar het doet wel denken aan Mykonos-stad. We proefden een wijntje bij Cava Wine Oinochoros voor we op tijd bij de tempel van Apollo stonden, de bekende sunset spot van het eiland. Door een dik wolkendek was de zonsondergang zelf snel voorbij, maar dat weerhoudt ons er niet van om nog eens terug te keren voor een tweede poging.

Naxos, eindelijk ontdekt

Ik heb jarenlang op Santorini gewoond en gewerkt, met Naxos op amper twee uur varen, en ik ben er nooit geweest. Dat is achteraf een vreemde vaststelling, want dit is precies het soort eiland dat je zou verwachten dat ik allang kende. Nu ik het eindelijk heb gezien, snap ik ook beter waarom het zo vaak samen met Santorini wordt gecombineerd op een Cycladen-rondreis.

Wil je weten hoe je Naxos het best combineert met Santorini en Paros, inclusief timing en praktische tips? Daar werk ik momenteel aan een volledige Cycladen-gids. Zet je op de wachtlijst, dan hoor je het als eerste zodra hij er is.

Liefs,

Sofie

Wil je liever persoonlijke hulp? Plan dan een kennismakingsgesprek in.

Mijn verhaal

Wie is Sofie?

Gedurende deze periode heb ik de nodige kennis vergaard om de meest fantastische hotels te selecteren. Bovendien reis ik zelf heel graag en heb ik al talloze reizen samengesteld.

Hierdoor ben ik uitstekend bekend met de cruciale aspecten waarop gelet moet worden bij het samenstellen van jouw droomvakantie.

Zorgeloos op reis, dat is de norm!

Het bericht Naxos tips: bergdorpjes, Mount Zas en Chora bij avond verscheen eerst op SofiesTravelBook.

Santorini, Naxos en Paros: drie eilanden, één rondreis

sofiestravelbook — Fri, 10 Jul 2026 07:56:31 +0000

Toen ik in 2018 op Santorini woonde, ging ik weleens met de boot naar Mykonos of naar Athene. Maar Naxos en Paros, de twee eilanden die je in zowat elke Cycladen-rondreis terugziet, had ik nooit bezocht. Deze zomer maakte ik dat eindelijk goed.

Vijftien dagen en drie eilanden verder weet ik één ding zeker: elk van de drie staat op zichzelf, en toch klopt de combinatie beter dan elk eiland apart zou doen.

Santorini

Santorini is een vulkanisch eiland, en dat merk je overal. De stranden zijn geen zand maar fijn zwart vulkanisch gruis, tegen de middag zo heet dat je zonder waterschoenen geen stap zet. De bekende plekken zijn ook de drukste: we kwamen om 09:30 aan in Oia, en tegen half elf stonden er al 35 bussen op de parking.

Pyrgos en Emporio liggen meer landinwaarts en voelen daardoor meteen rustiger, al gaan er ook hierheen excursies, dus vroeg zijn blijft de sleutel als je die kleine straatjes voor jezelf wil. Wil je de zonsondergang zonder de drukte van Oia, dan zijn Firostefani en Imerovigli een goed alternatief, en ook vanaf Akrotiri, een dik half uur verderop, kijk je uit over de caldera, de baai waar de cruiseschepen voor anker liggen, met meestal nog minder volk. Dat is Santorini in een notendop: rust en spektakel liggen er voortdurend naast elkaar, je moet gewoon weten waar en wanneer je moet zijn.

Een wijnproeverij bij Santo Wines, met datzelfde uitzicht over de caldera, hoort er evengoed bij als een avond bij Metaxi Mas met zicht op de luchthaven, iets waar wij, met onze zwak voor vliegtuigen, alleen maar blij van worden.

(Mijn hele Santorini reisverhaal lees je in deze aparte blog.)

Naxos

Naxos was voor mij nieuw terrein. We begonnen bij de bergdorpjes Chalki, Filoti en Apeiranthos, allemaal vroeg op de dag omdat we verwachtten dat het er druk zou worden. Dat klopte gedeeltelijk: overdag waren de dorpjes rustig en overzichtelijk, maar Chora, de hoofdstad, bleek ’s avonds minstens zo levendig als Fira. Niet toevallig: de tempel van Apollo aan de haven is dé sunset spot van het eiland, en dat trekt ’s avonds al het volk naar het centrum.

Het binnenland is waar Naxos zich het meest onderscheidt: bergen, olijfbomen, en een hike naar Mount Zas, het hoogste punt van de Cycladen, die ons een goed uur en twintig minuten kostte, deels door de wolken heen omdat het die dag bewolkt was. Bij terugkeer klaarde het juist op, met berggeitjes en bellen als geluidsdecor. ’s Avonds stonden we in Agios Prokopios in de rij bij Giannopoulos, net niet aan het strand zelf, een taverna zonder reservaties waar je vooraf al een wijntje krijgt terwijl je wacht, en waar de porties zo groot zijn dat vier mezze voor twee personen ruim volstaat.

Datzelfde Agios Prokopios is overdag een heel ander verhaal: een levendig stranddorp vol beachbars en restaurantjes, best toeristisch, maar wie van gezelligheid houdt, zit hier helemaal goed. De stranden verderop hebben een heel ander karakter dan wat je van Santorini gewend bent, gewoon zand, geen vulkanisch gruis. Hawai Beach valt op door zijn ruige kliffen, en daarnaast kon Alyko, hoe mooi ook op zich, in mijn ogen niet meer echt indruk maken.

(Meer verhalen en tips over Naxos volgen in deze aparte blog.)

Paros

Paros voelt kleinschaliger, met dorpen die elk hun eigen tempo hebben. Marpissa en Prodromos zijn zo stil dat we er nauwelijks een andere toerist tegenkwamen, terwijl Lefkes, een paar kilometer verderop, merkbaar drukker was: als mensen op Paros iets kiezen om te doen, is het blijkbaar dit dorp. De stranden in het noorden, Kolymbithres met zijn rotsformaties en Santa Maria in zijn beschutte baai, horen tot de mooiste van het eiland.

Naoussa is overdag een rustig vissersdorp en verandert na negen uur ’s avonds compleet: volle terrassen, mensen die zich duidelijk hebben opgedoft om gezien te worden, en hier en daar zo’n figuur die overduidelijk voor de perfecte insta-foto poseert. Wij stonden in de rij bij Pita Frank, en die rij zei eigenlijk al genoeg: tegen dat wij aan de beurt waren, was zelfs hun chicken gyros op. Dan maar de souvlaki, en gelukkig voor deze pita gyros-verslaafde bleek die minstens even goed.

Vanuit Parikia, aan de andere kant van het eiland, ligt bovendien Antiparos op amper 7 minuten varen, een compleet ander eiland binnen handbereik, met een indrukwekkende grot na een afdaling van zo’n vierhonderd treden.

(Meer verhalen en tips over Paros volgen in deze aparte blog.)

Drie eilanden, één reis

Wat deze rondreis me vooral leerde, is dat de drie elkaar aanvullen zonder elkaar te overlappen. Santorini geeft je het spektakel en de extremen. Naxos en Paros geven je echte zandstranden en een rustiger binnenland, met hun eigen momenten van drukte die niet altijd samenvallen met wat je zou verwachten.

Een rondreis vraagt wel wat flexibiliteit, en dat wist ik eigenlijk al langer dan deze reis alleen. Toen ik op Santorini woonde, ging ik weleens naar Mykonos of Athene, maar Naxos en Paros bezocht ik nooit. Een geplande dagtocht naar Ios sneuvelde een paar keer door de wind. Ook tijdens deze rondreis merkten we dat het weer zich niet aan je planning houdt: onze hike naar Mount Zas op Naxos liep grotendeels door de wolken, terwijl het bij terugkeer plots opklaarde. Onderschat bovendien een verplaatsingsdag niet: een ferrydag kost evenveel energie als een vliegdag, en verdient dezelfde rust in je planning.

Wat je moet weten voor je vertrekt

Vanaf de kleinere eilanden vlieg je meestal met kleinere toestellen en vooral richting Athene, dat bepaalt vaak automatisch waar een rondreis het best start of eindigt
Plan geen activiteiten op je ferrydag, het kost evenveel energie als een vliegdag
Boottochten naar kleinere eilanden zijn windgevoelig, plan die vroeg in je reis zodat je nog kan schuiven als het niet doorgaat
Zwarte stranden op Santorini worden gloeiend heet, waterschoenen zijn geen overbodige luxe
Boek transfers vooraf, ook rond ferry’s, de havens zijn op piekmomenten chaotischer dan een luchthaven

Tot slot

Wil je weten hoe je deze drie eilanden slim aan elkaar knoopt, met de juiste timing en zonder verrassingen onderweg? Ik werk momenteel aan een volledige Cycladen-gids, die binnenkort klaarstaat. Zet je op de wachtlijst, dan hoor je het als eerste zodra hij er is. [LINK: wachtlijst-formulier]

Wil je nu al hulp bij het uitstippelen van jullie eigen rondreis, neem dan gerust contact op, dan denk ik graag met je mee.

Liefs,

Sofie

Wil je liever persoonlijke hulp? Plan dan een kennismakingsgesprek in.

Mijn verhaal

Wie is Sofie?

Gedurende deze periode heb ik de nodige kennis vergaard om de meest fantastische hotels te selecteren. Bovendien reis ik zelf heel graag en heb ik al talloze reizen samengesteld.

Hierdoor ben ik uitstekend bekend met de cruciale aspecten waarop gelet moet worden bij het samenstellen van jouw droomvakantie.

Zorgeloos op reis, dat is de norm!

Het bericht Santorini, Naxos en Paros: drie eilanden, één rondreis verscheen eerst op SofiesTravelBook.

Santorini tips: het eiland dat je hart steelt (bijgewerkt 2026)

sofiestravelbook — Fri, 04 Jul 2025 11:17:30 +0000

Sommige plekken voelen vanaf het eerste moment als thuiskomen. Voor mij is Santorini zo’n plek. Toen ik er in 2018 voor het eerst landde als jonge reisleidster bij Thomas Cook, wist ik het meteen: dit eiland ging iets met me doen. En dat deed het ook. Zes maanden lang mocht ik hier wonen en werken, dromen en ontdekken. Santorini werd meer dan een bestemming. Het werd een stukje van mij.

Santorini is beroemd om haar adembenemende zonsondergangen en witte huisjes met blauwe koepels. Maar het eiland heeft nog zoveel meer te bieden. Hier zijn mijn 5 persoonlijke tips voor een reis die je niet snel vergeet. Wil je je verder verdiepen in Santorini? Bekijk dan zeker mijn Santorini reisgids, boordevol extra tips, routes en inspiratie.

Bijgewerkt in juli 2026: sinds ik deze blog schreef, is er het een en ander veranderd op het eiland. Onderaan dit artikel, na Ancient Thera, lees je wat er nieuw is.

1. Megalochori: klein maar groots

Het charmante Megalochori ligt in het zuiden van het eiland en wordt vaak overgeslagen door toeristen. Zonde, want het dorpje is een verborgen parel. Parkeer je wagen bij de ingang en wandel onder de klokkentoren door naar het centrale pleintje. Hier vind je authentieke tavernes met twinkelende lichtjes en de geur van versbereide Griekse gerechten. ’s Avonds hangt er een magische sfeer, alsof de tijd even stil blijft staan.

2. Pyrgos: letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt

Pyrgos is het hoogste dorp van Santorini en een ware ontdekking. Smalle straatjes slingeren zich omhoog naar het hoogste punt, waar je getrakteerd wordt op een panoramisch zicht over het hele eiland. Ga in de ochtend of vlak voor zonsondergang voor het mooiste licht. Dineren met zicht op de Caldera? Reserveer een tafeltje bij Pyrgos Taverna. Wil je helemaal boven in het dorp eten, waar je enkel te voet geraakt? Dan is Penelope’s een aanrader, met traditionele Griekse gerechten en een uitzicht dat de wandeling er meer dan waard maakt.

3. Oia: vroeger opstaan loont

Iedereen kent Oia om de spectaculaire zonsondergangen. Maar mijn gouden tip? Ga in de ochtend. Dan is het er heerlijk rustig en zie je de witte cave houses baden in het eerste ochtendlicht. Loop helemaal tot aan het kasteel, bewonder de windmolens en snuister in de lokale winkeltjes. Vergeet ook niet langs Atlantis Books te gaan, mijn favoriete boekenwinkel op het eiland. Voor dé foto van de beroemde blauwe koepels, neem je rechts vanaf het dorpsplein, sla je linksaf na de kerk en volg je de trappen naar beneden.

Update: ondertussen moet je wel steeds vroeger zijn om die rust nog te vinden. Bij ons laatste bezoek stond de wekker om 06:00, en zelfs toen stonden we nog 45 minuten in de rij voor een foto bij de blauwe koepels. En let op: Atlantis Books is intussen verhuisd naar Fira.

4. Akrotiri: ruïnes, vuurtorens en verborgen strandjes

Akrotiri heeft het allemaal. Begin met een bezoek aan de prehistorische ruïnes: indrukwekkende opgravingen onder een modern dak, perfect voor geschiedenisfans. Ga daarna door naar de vuurtoren van Akrotiri. Hier zit je letterlijk op het uiterste punt van het eiland. Neem een kleedje, wat snacks en geniet van een zonsondergang die je nooit vergeet. En tot slot: The Beach. Een klein, verborgen strand met een relaxte beach bar, lekkere hapjes en uitzicht op de Caldera. Ideaal voor een rustige namiddag. Voor of na de zonsondergang is Rigel Café Bistro trouwens een aanrader voor koffie met een view.

5. Ancient Thera: geschiedenis met zicht op zee

Ancient Thera ligt bovenop de berg tussen Kamari en Perissa en is zowel te voet als met de wagen bereikbaar via een kronkelige weg vanuit Kamari. Boven wacht je een adembenemend uitzicht op de Egeïsche Zee en de kustdorpjes beneden. Nog voor je aan de ingang bent, is er een geweldig plekje om de zonsopgang te bewonderen. Wil je ook de ruïnes in Akrotiri bezoeken? Koop dan een combiticket, waarmee je ook toegang krijgt tot het Museum van Prehistorisch Thera in Fira.

Wat er sinds deze blog veranderde

Santorini staat nooit stil, en dat geldt ook voor mijn eigen lijstje. Wij verblijven zelf altijd in Kamari, niet in Oia of Fira: dichtbij de luchthaven (geen minpunt voor twee vliegtuigliefhebbers), met een fijne boulevard om langs te wandelen.

Er geldt intussen ook een limiet van 8.000 cruisepassagiers per dag, met een toegangsheffing van 20 euro in het hoogseizoen voor wie van boord gaat. Red Beach is, na een periode van sluiting wegens rotsval, weer open, al zagen we nog altijd wat gruis naar beneden komen: bewonderen zeker, een handdoek uitspreiden zou ik zelf niet doen. Onze favoriete beachbar, Theros Wave Bar, verhuisde intussen naar de vroegere locatie van Akro Beach Bar, dichter bij Akrotiri: de weg ernaartoe is nu een stuk beter dan voorheen.

Ook Fira zelf verandert stilletjes mee: de souvenierwinkels maken stilaan plaats voor boetieks en merkwinkels, vooral juwelen en horloges. Er zijn nog altijd souvenierwinkels, maar die liggen nu meer gecentreerd op een paar plekken. Wandel je vanaf Fira een stukje langs de rand van de Caldera richting Firostefani, dan zie je die verschuiving mooi in de praktijk: hoe verder je van het centrum weg wandelt, hoe meer je nog de oudere, rustigere kant van het dorp terugvindt.

Enkele van onze vaste adressen groeiden mee: Elias Grill breidde uit met een extra restaurant langs het strand, Forty One is uitgegroeid tot een luxueus beach bar/restaurant met vestigingen in Fira en op Tinos, en Take a Wok opende een filiaal in Fira, ideaal als je na twee weken Grieks eten toch even iets anders wil. En ’s avonds bij Metaxi Mas kijk je uit op de luchthaven, die hier dicht bij zee ligt: vliegtuigen én water tegelijk, met een keuken die minstens zo goed is als het uitzicht.

Santorini leeft in herinneringen

Of je nu voor de zonsondergang komt, voor de geschiedenis of gewoon voor de schoonheid van de smalle straatjes en uitzichten over zee, Santorini raakt je. Voor mij begon er ooit een nieuw hoofdstuk, misschien doet het dat ook voor jou. Ben je klaar om zelf op ontdekking te gaan? Je vindt nog veel meer praktische tips, kant-en-klare reisroutes, favoriete adresjes en handige planningtools in de Santorini Reisgids. Zeker de moeite waard als je jouw reis echt goed wilt voorbereiden.

Liefs,

Sofie

Wil je liever persoonlijke hulp? Plan dan een kennismakingsgesprek in.

Het bericht Santorini tips: het eiland dat je hart steelt (bijgewerkt 2026) verscheen eerst op SofiesTravelBook.